Man of this Age

Yadaa Yadaa Hi Dharmasya...

Zo gaat de beroemde sholk (vers) uit de Gita die gezamenlijk in zich een diepe betekenis bevat van het verschijnen van grote zielen, Avataars (incarnaties) en Yug Purushs (de complete man,vrouw) in verschillende tijdperken op deze aarde. De tijdperken zijn zeker verschillend van elkaar maar niet het doel van deze verlichtte mensen die door hun innemende aanwezigheid een niet te beschrijven poging waagden om de mensheid verder te laten doorgaan naar een hogere staat van mentale en spirituele ontwikkeling, door ze te verlossen van hun interpretatie en verkeerde overtuigingen en door ze te introduceren aan de echte wetenschap van het leven dat zo oud is, maar tegelijk zo nieuw lijkt elke keer als het weer wordt herontdekt.

Op de 21e april 1933 in een afgelegen dorp in Rajasthan, was er een Goddelijke neerdaling op de sterfelijke oppervlakte van deze aardbodem op een verrassende onopvallende wijze, een element die later al zijn prestaties zal kenmerken. Al zijn successen die buitengewoon waren, toch heeft het hem nooit van zijn simpelheid, makkelijke manier van doen en oprechtheid beroofd. Jaren later leerlingen, volgelingen en degene die hem kenden zouden zich afvragen hoe hij zo bescheiden en eenvoudig bleef ondanks de onovertroffenheid en befaamdheid die hem werd gegeven.

Tegenstribbelingen waren constant zijn compagnon op het pad van zijn leven, toch was er geen probleem of obstakels die een partij was voor zijn weerstand en vastberadenheid, doordat hij de uitdagingen van het leven aanging, rees van armoede tot van het vergaren van de beste opleiding, een baan als lector en daarna als een professor op de universiteit door hard werken, regelrechte moed en zware inspanningen.

Zulk wereldsucces zag hij zonder twijfel als noodzakelijk, hoewel hij het nooit het enigste doel in zijn leven maakte. Als familieman die op slechts elfjarige leeftijd zijn huwelijk met Ma Bhagwati Devi vierde, die later zijn meest behulpzame metgezel werd en een liefhebbende moeder voor miljoenen sadhaks, maakte hij zijn besluit bekend om zijn huis te verlaten en de Himalayas te verkennen op zoek naar de verdwenen wetenschappen van het al oude India.

Liefde en zijn gezinsverplichtingen hadden zeker een plaats in zijn hart, toch lieten deze hem nooit dwalen of verslappen van zijn sterke vastberadenheid en uiteindelijk kreeg hij zijn zin. Vele decennia later, echoën zijn voetstappen nog steeds in de Himalayas, zijn goddelijke weergave van de Vedische verzen en zijn harde woorden toen hij de neppe gurus en Sanyasis uitdaagde. Zijn leergierige gedrag leidde hem naar honderden Meesters waarvan vele wolven in schapenkleding bleken te zijn. Toch ontdekte hij kostbare parels, van wie hij glinsterde wonderbaarlijke delen van goddelijke kennis kreeg, die de ellende en het verdriet van de mensheid konden transformeren in vreugde van totaliteit.

Ook al waren deze Yogis gezegd met wonderbaarlijke krachten, toch voelden deze Yogis zich tevreden om vredig en afgesloten te vertoeven in de bergen en jungles. Maar voor hem was dit zonde van goddelijke talent en hij werkte hard om alles van hen te krijgen wat ze hadden. Zijn eerlijkheid en oprechtheid overwon gemakkelijk hun harten en zij vonden het geweldig om de geheimen van Sadhanas, Mantras, astrologie, Surya Vigyan, Paraad Vigyan en vele andere wetenschappen te geven.

Ze gaven hem heel veel, toch is er een onschendbare regel van Guru-Shishya Parampara dat kennis niet gratis verkregen kan worden. Als wederdienst is Guru Dakshina een must. Dit kan in de vorm van het dienen van de guru, geld of kennis. Vele Meesters diende hij, maar hij gaf altijd aan dat hij maar weinig tijd had en niet vele jaren wilde besteden aan het onder de knie krijgen van maar één Mantra of Sadhana. Hij wilde totale succes en dat kreeg hij. Deze Yogis hadden niets aan geld, maar wat hij aan hun gaf is net zo een geheim als zijn ware identiteit die nog steeds zijn naaste discipels versteld laat staan, tot vandaag.

Hoewel een van deze geleerden eens onthulde, 'Wat kon ik hem gegeven hebben? Voor de wereld leek het, en hij liet het ook zo zien, dat ik hem Dikshas en Sadhanas heb gegeven, maar ik weet de waarheid. Hij was zo vrijgevig mij te zegenen met spiritueel succes die ik na zelfs duizenden jaren van sadhanas niet zou kunnen bereiken. Ik weet wie hij is, hij heeft het mij laten zien, maar ik kan het niet vertellen……De tijd zal het leren en dan zullen de mannen en vrouwen van deze wereld zich realiseren in wiens aanwezigheid ze zijn geweest en wat ze hebben gemist'.

Mysteries blijven zijn goddelijke persoonlijkheid verhullen. Hij bracht nooit jaren aan een stuk door in de Himalayas, maar van tijd tot tijd keerde hij terug naar huis om zijn opleiding af te maken en zijn verplichtingen naar zijn familie toe te vervullen. Hoe hij deze rollen vervulde, een balans vond tussen deze twee en slaagde in beide is echt fantastisch.

Nadat hij het hoogste niveau van succes had behaald in de spirituele wereld, toen hij eindelijk terugkeerde naar zijn familie voor altijd, kwamen miljoenen in contact met hem en hadden heel veel baat bij het consulteren van hem als een Spirituele Guru, astroloog eerste klas, Vedische geleerde, expert van Karm Kaand en een schenker van vruchtbare zegeningen. Hoewel niemand kon beweren hem echt te kennen, ook al introduceerde hij zichzelf willig als Paramhans Swami Nikhileshwaraanand- de meest hoogwaardige van Masters van het goddelijke land van Siddhashram, die is verschenen in een simpele menselijke vorm om een spirituele ommekeer in de sociale kringen teweeg te brengen, niet alleen in India maar over de hele wereld.

Maar deze introductie maakte de mysterie nog groter in plaats van te verduidelijken en dit doen ook de introducerende boeken over zijn leven als Nikhileshwaraanand geschreven door zijn ascetische discipels die zelf bekend staan om hun gerenommeerde en goddelijke krachten. De gedachte peinst maar door lezend over zijn spirituele prestaties. Ik geloof dat we vandaag zo depressief zijn, zoveel minderwaardigheidscomplex is in ons ingebouwd door de zogenoemde moderne educatie dat het moeilijk te geloven is dat dit allemaal waar is, want het lijkt meer op beschrijving uit de pagina’s van een of andere fantasieverhaal zoals Superman en men vraagt zich af of dit alles niet meer dan een hype is.

Kan zijn, want dit zijn alleen maar gedrukte woorden. Maar men wordt gedwongen zijn sceptische gedachten terug te trekken wanneer men de gewone man en vrouw ontmoet die hem hebben geaccepteerd als een Guru en ook wanneer men door het lot in zijn innemende aanwezigheid wordt gegooid en geweldige ervaringen ervaart. Guru? Lijkt op een bekende, vaak herhaalde titel die men met minachting afwijst na gehoord te hebben van en gelezen te hebben over de vele beruchte neppe spiritualisten.

Vraag deze disciplen en sadhaks en voordat ook maar een woord uit hun mond komt, hebben hun ogen, gezichtuitdrukkingen alles al verteld. De tranen die opkomen met slechts het uitspreken van het woord Guru reflecteren oprechte liefde, aanbidding en respect. “Hij is een vader voor ons”, zegt een discipel herinnerend aan de tijdloze Vers dat geprint is in het geheugen van elke Indiër -

Tvamev Maataa Cha Pitaa Tvamev…

"Hij is de beste vriend, mij redder, mijn god," snikt een ander ontdaan van emoties.

Is? Maar hij is hier toch niet meer? Heeft hij niet het sterfelijk lichaam verlaten? Van de wereld die alles door de glazen van het materialisme bekijkt, heeft hij dat zeker, maar hoe verklaar je de honderden brieven van sadhaks en discipelen die elke dag binnenkomen om Gurudev te bedanken voor het tijdig verschijnen ( in fysieke vorm) en hun te redden van gevaar en zelfs de dood?

Duizenden blijven naar de sadhana kampen gaan die ongestoord doorgaan door de verdienstelijkheid van zijn zegeningen. Zijn woorden, jaren geleden ooit uitgesproken, komen plotseling in gedachten. "Als mensen het moeilijk vinden om naar mij te komen, zal ik naar hen gaan. Ik heb heel weinig tijd en veel te bereiken".

Dus werden er een aaneenschakeling van sadhana kampen over heel India en zelf buiten India geïnitieerd, waar duizenden werden aantrokken door zijn magnetische persoonlijkheid om een duik te nemen in de heilige oceaan van sadhanas. En wanneer hij voelde dat zelf Sadhanas en Mantra recitatie te veel of te zwaar was voor de zwakwillige, gefrustreerde mensen van deze wereld, begon hij zijn eigen goddelijke energie te geven in de vorm van Diksha, waardoor hun problemen, ziektes, zorgen verbrandden en hun rijkdom, succes, voorspoed en zelfs spirituele verlichting gaf.

Hij zei "liefde en devotie voor je God is belangrijk, maar ik wil niet dat mijn discipels moeten smeken zelfs niet voor de Goden. Ik wil dat zij meesters zijn van Tantra en dat ze in staat zijn om te eisen en krijgen wat ze willen van de Goden en Godinnen en zelfs van andere gewone mensen. Maar onthoud dit, dat wanneer ik jouw Guru ben, zal ik niet toelaten om misbruik te maken van deze krachten, je zal simpelweg niet in staat zijn! Ik wil geen Padampaads maken". (padampaad, slechte discipel die ooit zijn eigen guru heeft vermoord door vergiftiging). Zei hij niet één keer, maar tijdens vele plechtigheden.

Het maken van Sadhaks en discipels die een nieuwe fase van spirituele verlichting konden inluiden was zijn doel en hij begon zijn missie eerst met de oude wetenschap van astrologie te herintroduceren die zijn voetstuk had verloren door de golf van valse educatie en propaganda van de Mongolen en de Britten. Hij schreef niet meer dan 120 boeken over Astrologie, een record van rubricering, die deze complexe wetenschap op een simpele manier begrijpelijk en inzichtelijk voor de gewone mens heeft gemaakt. Zijn ongekende precieze voorspellingen maakten hem wereldberoemd en kreeg het voor elkaar dat miljoenen in deze voorspellende wetenschap ging geloven. Als beroemdheid en herkenning zijn doel was, kon hij doorgaan met zijn reuze glorie van zijn succes als een astroloog. Maar nee, zijn werk was gedaan, de mensen hadden weer vertrouwen in Astrologie en hij trok zich stilletjes terug van het spotlicht en de Presidentschap van de World Astrology Conference, ondanks de hevige protesten van zijn bewonderaars.

Zijn doel hierna was het vernieuwen van een soortgelijk vertrouwen van de massa in de wetenschappen van Mantra, Tantra en Sadhanas die over de tijden heen veel misbruikt was door de hebzucht van corrupte pandits en neppe Tantriks. Toen hij begon met deze taak waren de mensen bang en verachtten het woord Tantra dat helaas gerelateerd werd met slechte praktijken zoals geld vergokken en verzadiging van dierlijke verlangens ten koste van de goedgelovige en onwetende mensen.

"Tantra", zei hij, is de schoonheid van het leven. Het harmoniseert met de natuur, het zoekt de hulp van het spirituele, goddelijke krachten om het leven welvarend te maken, puur en beter. Het heeft niets te maken met verkeerde opvattingen die eraan worden gekoppeld.

Deze boodschap propageerde hij door de indrukwekkende maandelijkse Hindi Mantra Tantra Yantra Vigyan die niet alleen angst en twijfels aangaande deze wetenschappen door de publicatie van juiste extracten van de Shastras, Vedas, Upanishads verdreef, maar ook door Sadhana ervaringen van zijn discipels die hierdoor verbazend veel hadden bereikt. Gelijktijdig werd de Siddhashram Sadhak Parivaar gelanceerd met als doel de fakkel van echte kennis van Sadhana naar elke hoek van niet alleen India, maar de hele wereld te brengen door het medium van sadhana kampen gezegend en beheerd door Gurudev en die vandaag de dag takken over heel India en in grote wereldsteden heeft.

Maar dit pad tot succes was niet bezaaid met alleen rozen. Kritiek, mondelinge aanvallen, denigrerende campagnes en gemene complotten hebben hem echter nooit doen terug deinzen en hij accepteerde alle uitdagingen die hij luidruchtig had uitgedragen, “deze fakkel aangestoken door mij kan niet worden geblust. Het zal nieuwe lichten blijven aansteken en levens van miljoenen, verloren in duisternis van onwetendheid, armoede en problemen, doen verlichten. Degenen die tegen deze missie zijn, zijn onwetend of hebben hun eigen mes te slijpen of ze hebben egoïstische belangen om de mensen onverlicht te laten. Ik accepteer hun uitdaging, want in Rajasthan zeggen ze - Maai Edaa Poot Jan, Dushman Hoi Hajaard.w.z. O moeder baar een zoon die minstens duizend vijanden heeft en die beroemdheid kan krijgen door tegen ze te vechten en te verslaan.

"Ik wil dat mijn discipels onbevreesd zijn. Ik wil dat ze problemen en vijanden hebben, want ik heb ze gereed gemaakt met de goddelijke krachten van Nikhileshwaraanand en ze zullen nu het lef moeten hebben om alle tegenslagen aan te kunnen en als overwinnaars eruit te komen. Ik wil de wereld laten zien dat met Mantras, Sadhanas en spirituele krachten zelfs de meest erge tegenslagen kunnen worden overwonnen".

Bijna 20 jaar nadat hij deze missie startte, is het Indiase subcontinent verguld met de geur van zijn succes. Kale, woestijnachtige levens zijn getransformeerd in groene hemels. Zijn boeken over spiritualiteit, Sadhanas en andere oude Indiase wetenschappen (nogmaals niet minder dan 150) bewijzen de begeleidende baken te zijn voor miljoenen. Zijn opgenomen stem op cassette blijft de verontrustte levens geruststellen.

"Ik heb niets tegen moderne wetenschap”, zei hij eens, “maar hun kennis is beperkt. Spiritualiteit is veel diepgaander en groter dan elke wetenschap dan ook en de wetenschappers moeten dit nog realiseren. Totdat zij dit realiseren wil ik dat deze oude wetenschap beschermd blijft en hier kan alleen wetenschap bij helpen. Ik wil dat de shloks, Mantras en Sadhanas die ik uitspreek of uitvoer vastgelegd en bewaard worden voor de komende generaties, anders zal dit alles voor altijd verloren zijn. Je zult er nu niet bij stilstaan maar de toekomstige generaties zullen zich bij het luisteren van mijn cassettes en het lezen van mijn woorden afvragen wie die persoon was die zoveel kennis heeft eigen gemaakt in zo een korte tijd".

Hoe waar blijken zijn woorden te zijn! Zijn opgenomen en gedrukte woorden blijven duizenden nieuwe Sadhaks trekken naar de beweging van de Parivaar, wiens enige doel is propageren van echte kennis en niet het fanatieke geloof in enkele vastgestelde geloofsopvattingen. Zijn hele leven lang heeft hij dag en nacht keihard gewerkt om zijn droom te vervullen om elke man en vrouw zelfstandig te maken in het gebruik van Mantras en Sadhanas zodat ze bevrijd konden worden van de greep van corrupte pandits en in staat waren om hun eigen problemen zelf op te lossen met de zegeningen van de Guru.

"Ik sta vlak achter elke Sadhak, die vertrouwen in mij heeft, op het pad van het leven. Wanneer je wat voor probleem dan ook tegenkomt en bezorgd bent, kijk dan over je schouder en je zult mij daar vinden, richting gevend aan je voetstappen".

Geen wonder dat miljoenen zijn kracht en aanwezigheid blijven ervaren. Een toegewijde roep, zelfs de zwakste gebeden of een wanhopige roep "Gurudev" en hij is er om te helpen. Hij blijft misvormde levens kneden tot perfecte vorm en richting geven aan verloren zielen. En weet het voor alle zekerheid dat deze gevoelens niet alleen ontstaan door te luisteren naar of te lezen over ervaringen van anderen maar door eigen persoonlijke gevoelens – de emotionele, blijde tinteling in de ruggengraat wanneer hij subtiel aanwezig is of de vlaag van Ashtgandh geur die zijn aanwezigheid aangeeft of de plotselinge tranen niet alleen van zoete herinneringen maar van blijdschap en plezier die zonder reden opkomen. Het is Liefde! Liefde voor diegene die de kunst van het veranderen van een woestijn in een oasis kent en diegene die zijn relaties van miljoenen, klein en groot, van afstand kan beheersen, zelfs vanuit het heilige land van Siddhashram. En het is deze liefde dat iemand bindt met de man van deze Tijd, die belangeloos heeft gewerkt om ons mensen echt onafhankelijk te maken. En we weten dat hij doorgaat met zijn werk om ons de ware essentie van de woorden Aham Brahmaasmi! te laten realiseren.

Het is dit doel dat ons vooruit laat bewegen en elk moment voelen we de zegeningen, liefde en vriendelijkheid van diegene die we hebben gekend als Gurudev Dr. Narayan Dutt Shrimali, schitterend in onze levens als de oneindige bron van goddelijkheid als Paramhans Swami Nikhileshwaraanand.

Buddha, toen hij zijn sterfelijk lichaam verliet, zij tegen zijn discipels – "Apa Deepo Bhavah – wees een verlichte lamp". Gurudev sprak zijn geliefde kinderen tijdens de laatste dagen van zijn Avataar als familieman toe, "maar ik wil niet dat jullie louter lampen zijn, dus ik zeg - Apa Suryo Bhavah – wees een zon voor jezelf"?